کتاب بازمانده ی روز

اثر کازوئو ایشی گورو از انتشارات کارنامه - مترجم: نجف دریابندری-جایزه من بوکر

در سال ۱۹۵۶، استیونز، پیش‌خدمت پیر عمارت دارلینگتن، سفری را با ماشین به سمت غرب انگلستان آغاز کرده که به سفری درون گذشته‌اش منتهی می‌شود... ؛


خرید کتاب بازمانده ی روز
جستجوی کتاب بازمانده ی روز در گودریدز

معرفی کتاب بازمانده ی روز از نگاه کاربران
من سعی میکنم بفهمم که در مورد کتابهایی مثل این است که آنها را برای من مناسب میسازد. آن را تنگ و متمرکز، و این یک چیز است. یک داستان عالی با درک حسی از طبیعت بشری، یکی دیگر از اینهاست. برنامه ریزی خوبی دارد یک حکم نیست که در مسیر درست قرار بگیرد. هر کلمه با دقت انتخاب شده است. جزئیات جزئی مانند Stevens از @ one @ به جای @ I @ در هر نقطه ای که او به عواطف خود نزدیک می شود، استفاده می کند. در دو سطح، هر دو به طور موثر کار می کند. در سطح، یک نگاه فوق العاده، نفوذی به یک فردی که زندگی خود را نتوانسته است زندگی کند. این یک فاجعه است و حس تراژدی ناگزیری دارد: با توجه به نقص مرگبار قهرمانان، زندگی او بی سر و صدا به سرنوشت او منجر می شود. و در زیر آن، در مورد انتخاب کارفرمایان و چگونگی نگرانی در مورد وضعیت بحرانی می تواند منجر به فاجعه شود. استیونس در هر سطحی شخصی و بسیار بزرگتر از هرگونه سازمان مجاهدین - به محل و مسیرش سوال می زند - و نتایج آن شاید بزرگتر از آن چیزی باشد که ممکن است انتظار نداشته باشد. این کتاب ظریف و آرام است اما همیشه در حال خواندن کتاب است جایی که قصد دارد پس از پاراگراف بعدی آن را پایین بیاورد، اما به نوعی هنوز دو صفحه دیگر را خوانده و زیبا است. Ishiguro به طور کامل استیونز صدای استاد، هرگز بیش از حد دور، اما اجازه می دهد دقیقا به اندازه کافی از طریق ترک استیونز لغزش استاد. او کار کاملی از گفتن داستان بسیار متفاوت نسبت به استیونز انجام می دهد. این بهترین کتابی است که در بعضی از زمان ها خوانده شده است. BTW، من دوست داشتم استیونز را بر روی ایده @ banter، @ و تلاش های خنده دار او ناخوشایند در آن دوست داشته باشم. این به معنای پیروزی در موضوع اصلی رمان، ایده @ cignity @ است - با یک جوک موفقیت آمیز آن: به جای آن چیزی سخت که چند کلمه توضیح داده شود، آقا. اما من معتقد هستم که این موضوع به این معنی نیست که لباس ها را از بین ببرد. »در میان بسیاری از چیزهای دیگر، این کتاب بسیار خنده دار است.

مشاهده لینک اصلی
این یک رمان سامورایی است. استیونز رونین نهایی است ... کتاب حاوی یکی از خطوط ترین شکستن تمام وجود است: من نمی تونم حتی بگم که اشتباهات خودم رو انجام دادم @ شما نمی تونید بهتر از این ...

مشاهده لینک اصلی
قبل از شروع به خواندن این کتاب، فکر کردم که انگلیس خیلی خسته کننده خواهد بود و در مورد یک آشپزخونه در یک منطقه انگلیس بین سالهای 1940 تا 1956 بود. با این حال، من نیاز به یک تعطیلات از خواندن صعود و سقوط از امپراطوری رومانی توسط ادوارد Gibbons. نام های بسیاری از امپراتورها در دوره های مختلف آنها شروع به گیج کردن من کرده اند. اشتباه بود. من شروع به خواندن این کتاب در صبح جمعه کردم و منتظر دخترم برای پیوستن به من در ماشین بودم و تمام 200 صفحه + بیشتر از 24 ساعت را تمام کردم. نمی توانم آن را کنار بگذارم. روایت اجباری در حال حرکت است و انگلیسی واضح و ساده است (بر خلاف روایت یکی دیگر از برندهای بوکر، POSSESSION A.S.Byatts که من در ماه گذشته خواندم). شخصیت استیونز، باتلر، چیزی جز احترام و دلگرمی نیست. این یک کتاب خوب برای تأکید بر ارزش کار و وفاداری است. استیونز کارهایش را بسیار ارزشمندی می دانست، حتی نمی دانست که ازدواج می کند (زیرا بطریانی نمی توانند یک خانواده داشته باشند). من نیز دوست دارم که او پدرش را که بت پرستان است نیز بگذراند و به عنوان یک قصابی مرد. این صحنه مرگ فقط هراس بود پدر باتلر، 79 ساله، در حالی که یک ورق پر از شراب را پرت می کرد، با حمله قلبی همراه بود و پسر باتلر او نمی توانست به او بپیوندد زیرا او بازدید کننده ای برای سرگرمی داشت. داستان نیز پیرامون پیر شدن است. من عقیده ای را که توسط یکی دیگر از دوچرخهسواران سالخورده به پایان کتاب میپردازم دوست دارم:Youve کار روزهای خود را انجام داد. حالا شما می توانید پای خود را قرار دهید و از آن لذت ببرید. چطور به آن نگاه می کنم. از هر کسی بپرسید، آنها به شما می گویند شبها بخشی از روز است. @ در مورد افرادی که منتظر بازنشستگی خود هستند چه اتفاقی می افتد؟ ببخشید، جایی که عنوان \"رد شدن از روز\" از آنجا بود. این اشاره به آنچه در روز باقی است - شب است. سفر به حومه شهر، شخصیت استیونز را در جزئیات نشان می دهد. این مثل سفر \"PRINCE LITTLE\" (هنوز تا کنون رمان مورد علاقه من است) به بسیاری از سیارات است. بیشتر و بیشتر از کتاب 501 باید کتاب بخوانند عالی هستند! من از Tata J سپاسگذارم که این مرجع را به من بدهد. تا کنون، Ive 46 مورد از آنها را از قبل خواندند و من فقط دو بار نا امید شدم: SATANIC VERSES AND OLD MAN AND SEA. با این حال، روزی یک بار دیگر آنها را خواندهایم و امیدوارم دیدگاه دیگری پیدا کنم چون من پیر و خاکستری رشد می کنم و سعی می کنم از بقیه روزم لذت ببرم.

مشاهده لینک اصلی
سال 1956 است و خانه های بزرگ انگلیس از بین می روند. مردان و زنانی که در این خانه ها کار می کنند، منقرض می شوند؛ مشاغل خود منسوخ شده اند â € œThe Remains of the Dayâ € یک داستان در مورد یک آشپز انگلیسی است، که در زمان خدمات خود و زندگی خود را در یکی از این خانه های بزرگ، و افکار و نگرش خود را در مورد درک تغییرات در اطراف او نشان دهنده. در این کتاب عناصر متضاد زیادی وجود دارد که من فکر میکنم نقاشی نقطه ای که نویسنده انجام می دهد را نشان می دهد. من آن را در آن می گذارم، تا خیلی دور نباشد. اگرچه فرضیه این کتاب را دوست داشتم، اما طولانی شد. با وجود رشد با کاراکترها، من هرگز واقعا با آنها ارتباط نداشتم. من فکر می کنم این کار بیشتر از شخصیت های خود و سپس سبک Ishiguro است. در مجموع این کتاب فقط برای من مناسب بود.

مشاهده لینک اصلی
** هشدار اسپویلر ** برخی از رمانها ظاهرا هوشمند هستند، اما بسیار unenjoyable. از سوی دیگر، برخی از رمان ها بسیار لذت بخش هستند، اما ظاهرا غیر هوشمند هستند. بسیاری از @ post-modern @ (و البته من از این اصطلاح با برخی از محبت ها استفاده می کنم) رمان ها خیلی باهوش هستند بدون اینکه بتوانند از لذت خوانایی لذت ببرند. نتیجه معمولا چیزی شبیه به یک فیلم پورنو بی نظیر و مضحک است که هیچکدام را به خود جلب نمی کند، بلکه خود نویسنده و / یا منتقدانی است که از چنین عرفانی فریبکاری می کنند. مشکل با انتقاد این است که وجود آن به عمقhidden از @ رمان یا شعر. به همین ترتیب، با توجه به اینکه صنعت از متنهایی که خواندن دارد جدا می شود و از نوآوری های واقعی منتقدان خارج می شود، متون به طور فزاینده ای دشوار و پیچیده می شوند. با توجه به این که منتقدان دارای اقتدار نهادی به نام @ به درستی @ قضاوت یک کتاب شگفت آور نیست که نویسنده ای که می خواهد شناخت هنری را اغلب ناکارآمد و ناراحت کننده در تولید چیزی کاملا پوچ است. منتقد، با این حال، در بهترین موقعیت نیست. طبیعت دیالکتیکی رابطه بین دو صنایع، منتقدان را بدون توجه به اینکه آیا آنها عاشق فانتزی هستند یا فکر می کنند موفقیت آمیز آن، منتهی نمی شود، هرگز نمیتوانند از یکی از این قطعات خسته شوند. بهترین منتقد می تواند با یکی از این کتاب ها امیدوار باشد که استراتژی های پیچیده نویسنده را در دستیابی به اهداف X و Y تشخیص دهد و استدلال کند که او در نهایت شکست می خورد چون او برای خواننده اش خیلی آزار دهنده است: البته این امر مستلزم پذیرش است که نویسنده X و Y استراتژی های تولید Z را قرار داده است و هیچ وقت هیچ رضایت کامل ای برای گفتنits فقط shit @ وجود ندارد. نقطه ضعف این همه این است که این کتاب یکی از کتاب های نادر که خواندن آن را به نظر می رسد به عنوان لذت بخش است که هوشمند است. این به راحتی قابل خواندن است حتی بهترین متون مدرنیست (که برای من بسیار لذت بخش است، اما اغلب هوشمندانه تر از لذت بخش است، باید بگویم، به عنوان مثال جویس). به راحتی می توانم بگویم این یکی از هوشمندترین کتاب هایی است که خواندید و یکی از لذت بخش ترین ها ... برای من نیازی نیست که سعی در محافظت از زرق و برق خود داشته باشید در حالی که در استراتژی های متنی خود توضیح داده اید یا چیزی شبیه آن مسخره است. SPOILER: من مطمئن نیستم که پایان کاملا خوش بینانه است، زیرا این مرد: http: //www.hewett.norfolk.sch.uk/CURR ... ممکن است نشان دهد. به نظر می رسد که این متن، شاید به دلیل موقعیت تاریخی راویان، بسیاری از قطعات @ these fragments در برابر خرابه های من برگزار شد. اما عجیب (به یاد بیاورید که این در سال 1989 نوشته شده است) مانع از این که آن را به طور کامل ببینید. بخش آخر رمان در مورد تمایل به یادگیری @ bantering @ صحبت می کند. به نظر می رسد که عجیب و غریب از داستان است که استیونز در این دقیقا شکست خورده است، زیرا محدودیت خاص او (بسیار انگلیسی) شخصیت مانع از انجام آن است. او گرما را در نسل مدرن غرق می کند، اما او نمیتواند این کار را بکند، مگر اینکه خود را از نظر احساسی باز کند. پس از آن، به این موضوع احتیاج دارید، و نیازی به انجام @ committment @ (به سخنان او) نیست، برای یادگیری مهارت های شنیده شدن. تا زمانی که استیونس فاصله ای عاطفی خود را از هر کس در زندگی اش حفظ می کند، تحت رشته ای حرفه ای که او به لحاظ مذهبی پایبند است، هرگز قادر به رسیدن به نتیجه نهایی نیست. حتی اگر او چیزهای مناسب را بیاموزد، می گوید که فاصله بحرانی (خواستن داشتن حق @ ظریف @ به سوی دیگران) تضمین می کند که او همیشه از لحاظ احساسی دور از دیگران فاصله می گیرد، برای همیشه از جمعیت فاصله می گیرد و آنها را محک بزند به منظور پاسخ مناسب به آنها احتیاج دارد. گرما ممکن است از طرف دیگر کاملا واقعی باشد، اما تا زمانی که استیونز این موضع دانشگاهی را نسبت به شکنجه حفظ می کند، بهترین او احساس می کند، رضایت حرفه ای شبیه به نوعی است که او احساس می کند، زمانی که توانایی خود را برای کار در زمان خود ثابت کرد پدر در همان خانه در حال مرگ بود. به همین ترتیب، به نظر من این رمان ممکن است چیزی درباره شخصیت بشر به طور کلی بیان کند. استیونز یک محصول ناگوار از زمان و کلاس خود است - به نظر می رسد به این معنی است که ما هرگز نمی توانیم از این محدودیت ها فرار کنیم. مینی epifhany خود را رنگارنگ و یا آشفته، توسط irononia در پایان رمان است. روایت کامل او فقط از روحیه داستان روح او آگاه است و راویان قدرت را برای سانسور یا تعصب روایت نه تنها به خواننده بلکه برای خودشان می دانند. پس از آن، عادت محدودیت، بیش از حد قوی است ... استیونز به نظر نمی رسد که از آن بیرون بیاید. همچنین نقد سختی از انگلیسی بودن زبان قدیم در بنیادی ترین و نقد سخت تر مدرنیته در دیگری است. در حالی که متن اجازه می دهد تا فاصله ای بین استیونس و خودمان را به اندازه کافی احساس کنیم، در حالی که احساس می کنیم بیش از حد بی فایده است، بیش از حد محکم، استیونس به اندازه کافی است که امروز ما را دوست دارد، که به ما اجازه می دهد همدردی کنیم یا حتی با او همدردی کنیم (این باعث ایجاد شادی می شود ...

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب بازمانده ی روز


 کتاب تابستان گند ورنون
 کتاب ببر سفید
 کتاب گیاهخوار
 کتاب بیمار انگلیسی
 کتاب مسیری باریک به ژرفای شمال
 کتاب ننگ